پشت پرده دستمزدهای میلیاردی در سینما -  پول خوب بازیگری سهم چه افرادی می شود؟
سرویس فرهنگ و هنر - خبرگزاری برنا در گزارشی مفصل سبک و سیاق پرداخت دستمزهای بازیگری و اعداد و ارقام نجومی پرداخت شده به برخی از بازیگران را بررسی می‌کند.

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر برخط نیوز به نقل از خبرآنلاین - پرداخت دستمزد هنگفت و بی حساب و کتاب به برخی از بازیگران آسیبی جدی است که سینما، تلویزیون و شبکه نمایش خانگی را در مسیرهایی دچار خلل کرده است. موضوع را در گزارشی بررسی می کنیم.

دستمزد میلیاردی بازیگران بلای جان تهیه کنندگان

یادداشت: مجتبی احمدی – دبیر گروه فرهنگ و هنر – خبرگزاری برنا

اخیرا تعدادی از تهیه کنندگان و کارگردانان در خصوص دستمزد بازیگران در سینما گلایه هایی داشتند که این مسئله از چند منظر قابل بررسی است و می توان ابعاد مثبت و منفی این ماجرا را با تاثیری که بازیگران به عنوان ویترین در موفقیت یک فیلم سینمایی یا یک سریال در شبکه نمایش خانگی و حتی در یک سریال تلویزیونی دارند بررسی کرد.

با طرح این سوال که آیا حضور یک بازیگر می تواند در موفقیت های اقتصادی یک فیلم سینمایی تاثیرگذار باشد یا عاملی موثر بر دیده شدن یک سریال در انواع پلتفرم ها باشد به این نتیجه می رسیم که بله، تعدادی از بازیگران می توانند برگ برنده فیلم سینمایی و سریال شبکه نمایش خانگی باشند اما مگر چند بازیگر این توان را دارند که یک فیلم سینمایی را در گیشه به عددی متناسب با دستمزد درخواستی شان برسانند؟

دستمزدهای سه تا پنج میلیاردی برای فیلمی که کمتر از 5 میلیارد می فروشد در واقع ظلمی است که برخی از تهیه کنندگان و سرمایه گذاران ناکاربلد سینما، به اقتصاد سینما و به خصوص به هنر بازیگری در سینما روا می دارند تا به اهداف دیگری جز تعالی سینما دست پیدا کنند.

وقتی که بازیگری بعد از یک موفقیت نصفه و نیمه درخواست دستمزد یک میلیاردی از کارگردانی دارد یا بازیگری بعد از موفقیت در یک سریال مناسبتی برای هر ماه دستمزدی 500 میلیون تومانی طلب می کند و با کمی چانه زنی های مرسوم این قرارداد منعقد می شود باید گفت یک جای کار می لنگد.

در گپ و گفتی که با تهیه کنندگان مختلف داشته ایم به این نکته می رسیم که پرداخت دستمزدهای هنگفت به برخی از بازیگران نه تنها زمام امور را از دست تهیه کننده خارج می کند که روی کار دیگر عوامل یک پروژه نیز تاثیرگذار است.

امروز سینما یک بیزینس محسوب می شود و هر بیزینس قواعد خودش را دارد. هر بازیگر می تواند دستمزد مد نظر خودش را اعلام کند و انتخاب بودن یا نبودن آن هنرمند بر عهده تهیه کننده و در برخی از مواقع کارگردان پروژه است. در این شرایط باید پیگیر آن شویم که چرا یک بازیگر می تواند به دستمزدی میلیاردی فکر کند. در حالیکه حضور او در موفقیت فیلم آنقدرها هم تاثیرگذار نیست .

بارها شاهد این بوده ایم که بازیگران با توجه به جایگاه شان می توانند با یک اثر هنری شریک شوند و با این اوصاف در باخت و برد اثر شریک هستند و این گونه نیست که بیش از 70 درصد هزینه های یک پروژه به بازیگران تعلق گیرد و بیش از نیمی از این 70 درصد تنها دستمزد یک بازیگر باشد و مابقی عوامل از کارگردان و تهیه کننده و تیم تولید گرفته تا عوامل پسا تولید تنها 30 درصد از هزینه های یک پروژه را به عنوان دستمزد دریافت کنند و در نهایت اثر با شکست در گیشه مواجه شود بدیهی است که این انتخاب و تصمیم نه حرفه ای است و نه عاقلانه!

اخیرا شاهد این بوده ایم که برخی از مدیران تولید و برخی از دستیاران در برخی موارد سرمایه گذاران در این بی نظمی پرداخت نقش دارند و در واقع قواعد دیگری در پرداخت دستمزد بازیگران موثر است. اما این مسئله همه ماجرا نیست چرا که امروز نه تنها تهیه کنندگان سینما و پلتفرم های شبکه نمایش خانگی که مدیران رسانه ملی نیز روی بحث دستمزد بازیگران ستاره اشراف کامل دارند و بابت بازیگران گاه معمولی اعداد و رقم هایی عجیب و غریب مصوب می کنند.

بازیگری که با سابقه دو سریال ، امروز با دستمزدی میلیاردی پای برگه قرارداد را امضاء می کند طبیعی است که با یک ماه جا به جا شدن تاریخ تولید می تواند تهیه کننده را ورشکست و بدهکار نماید. در واقع می توان گفت دستمزد میلیاردی برخی از بازیگران امروزه روی کیفیت آثار نیز تاثیرگذار بوده است.

گروه تولید و تیم تهیه در این شرایط مجبور هستند با سرعت بالا و آفیش های مطول کار را پیش ببرند که از زمان مد نظر بازیگران گران خارج نشوند و طبیعتا این مسئله کار همه گروه را می تواند دچار نقاط ضعف بیشتر نماید.

اخیرا تهیه کننده سریالی از حذف تعدادی سکانس های کارش به همین دلیل صحبت می کرد که این مسئله او را با نویسندگان پروژه درگیر کرده و تهیه کننده دیگری از حذف نقش اصلی سریالش به دلیل عدم توانایی در پرداخت قسط مضاعف برای ماه جدید خبر داد.

این در حالی است که کمتر بازیگری قبول می کند در چنین شرایطی روزهای اضافی از قراردادش را سر صحنه حاضر شود در این شرایط با توجه به برآورد مشخص هزینه های یک پروژه کار دچار خلل می شود .

کارگردان مطرحی در این باره می گوید: گاهی اوقات ترجیح می دهم با یک بازیگر کار بلد تئاتری کار کنم و روی بازی او وقت بگذارم ولی به سراغ بازیگرانی که حضورشان پروژه را دچار استرس و اضطراب می کند نروم.

مدیران تولید در این باره نظرات جالبی دارند و می گویند بازیگران گران روی بحث برنامه ریزی تولید و حتی انتخاب لوکیشن ها نیز موثر هستند و در این باره مدیر تولیدی با سابقه سی ساله می گوید: از دستمزد هنگفت و میلیاردی آقای بازیگر که عبور کنیم به نکته جدیدی می رسیم که برخی از آنان حتی در انتخاب پارتنر مقابلشان نیز نظر دارند و گاهی حتی پروژه را زیر بار مالی نظراتی می برند که شاید کارگردان به آن نگاهی متفاوت دارد.

در پایان باید گفت دستمزد بازیگران به یک ساماندهی قابل احترام نیاز دارد که می بایست با دقت عمل خانواده سینما و قانونمند کردن آن رخ دهد.

پرواضح است بازیگرانی که می توانند بار یک اثر را در سریال تلویزیونی به دوش بکشند و یا در دیده شدن سریالی در شبکه نمایش خانگی یا فیلمی روی پرده سینما موثر واقع شوند دستمزدی چند برابر دارند اما بازیگرانی که تنها از طریق بار روانی شبکه های اجتماعی یا مصاحبه های مرسوم به دنبال جایگاه اجتماعی و هنری هستند نباید عاملی برای فلج شدن تولید آثار نمایشی و صدمه بر بدنه سینما و تلویزیون و ... باشند.

عبدالله علیخانی: متر و معیار فقط مختص قیمت بلیت سینماهاست

در گزارشی به تجزیه و تحلیل دستمزدهای بازیگران به عنوان عامل اصلی در دیده شدن یک اثر نمایشی و نقش مهم و بسزایی که دارند پرداخته ایم که از نظر می گذرانید.

انتخاب و چیدمان صحیح بازیگران یکی از نکات مهمی است که در درخشش و گیرایی یک اثر نمایشی تاثیرگذار است. بدیهی است که با این تعریف کارگردانان و تهیه کنندگان در سینما، تلویزیون و شبکه های نمایش خانگی برای جذب مخاطب بیشتر، به سراغ این عامل یاری دهنده ی فروش می روند که او هم در مقابل دستمزد کلانی را دریافت می کند. این گزاره که ارتباط دوسویه دارد و تولیدات هنری را در یکسو و هنرمند را در سویی دیگر قرار می دهد شاید یکی از دلایلی است که موجب شده این روزها دستمزد بازیگران چیزی بین (200 تا 400) درصد افزایش پیدا کند. عدد و رقم عجیب و غریبی که ما طی بررسی های میدانی و گفت وگو با کارگردان ها و تهیه کنندها به آن رسیده ایم. به همین بهانه برنا طی گزارشی مفصل صحت و سقم و دلایل این موضوع را بررسی می کند که از نظر می گذرانید.

عبدالله علیخانی، تهیه کننده فیلم های سینمایی«مستانه»، «خالتور»،«آب نبات چوبی»و... درخصوص افزایش(200 تا 400) درصدی دستمزد بازیگران (ستاره و معمولی) می گوید : شرایط عادی در سینمای ما حاکم نیست. متاسفانه تهیه کننده های حرفه ای کنار کشیده اند و یکسری تهیه کننده های دولتی برای پولشویی وارد سینما شده اند. این بین عده ای از تهیه کننده ها هم حق العمل کار می کنند که در قید و بند این اعداد و ارقام نیستند. مثلا به بازیگری که تا دیروز پانصد میلیون دستمزدش بوده به یکباره یک میلیارد و خورده ای پول می دهند و به بازگشت سرمایه فکر نمی کنند.

او در ادامه بیان کرد: این وضعیت شرایطی را در سینمای ایران به وجود آورده است که هر شخصی که صبح بیدار می شود با متر و معیار و اندازه خودش پیش می رود. عده ای از بازیگران روی خودشان عدد و رقم های نجومی می گذارند؛ اگر بتوانند که چه عالی می گیرند اگر هم نتوانند به دروغ می گویند ما این عدد را گرفته ایم تا دهان به دهان بچرخد. پس تا این شرایط بر سینمای ایران حاکم است این روند مسموم و دستمزدهای عجیب و غریب ادامه دارد.

این تهیه کننده در پاسخ به این پرسش که چرا این افزایش دستمزد به دیگر عوامل نرسیده است توضیح داد: دلیلش این است که بقیه ی عوامل اسم و رسمی ندارند. مخاطب وقتی می خواهد فیلمی را در سینما ببیند با گریمور، فیلمبردار، طراح صحنه و... کاری ندارد. فقط نام هنرپیشه است که یک فیلم را مطرح می کند. حالا اگر کسی اهل سینما باشد ممکن است به نام کارگردان هم توجه کند بقیه عوامل برای تماشاچی هیچ تفاوتی ندارند. برای همین است که دستمزد بازیگران تصاعدی و دستمزد دیگر عوامل پلکانی بالا می رود.

تهیه کننده فیلم سینمایی «زندگی خصوصی» در خصوص میزان هزینه برای ساخت تولیدات سینمایی بیان کرد: هزینه ها هر روز و هر ثانیه متغیر است. برای مثال اگر بخواهیم برای عوامل فیلم غذا بخریم چلوکبابی که تا دیروز پُرسی صد هزار تومان بوده در عرض یک شب پرسی صد و بیست هزار تومان می شود. در واقع می خواهم بگویم به همین راحتی همه چیز تغییر می کند و هیچ اندازه ای هم وجود ندارد. در این مملکت فقط یکجا متر و معیار دقیق وجود دارد آن هم بلیت سینماست. یعنی وقتی گفتند بلیت سینما ۴۵ هزار تومان است دیگر نمی توانید بیشتر و بالاتر از این عدد بفروشید.

او در پایان گفت: در این شرایط بد اقتصادی با وجود این تورم چطور می توانیم به یک هنرپیشه بگوییم این عدد و رقم که می گیری زیاد است؟ چطور جرأت می کنیم بگوییم از شش فیلمی که بازی کردی پنج تایش ضرر داده است؟ در کل از حدود ۷۰ فیلمی که در طول سال ساخته می شود فقط پنج_شش فیلم بازگشت سرمایه دارند که این وضعیت دردناک است.

سبط احمدی: پول بادآورده، دستمزد بادآورده می دهد

در گزارشی به تجزیه و تحلیل دستمزدهای بازیگران به عنوان عامل اصلی در دیده شدن یک اثر نمایشی و نقش مهم و بسزایی که دارند پرداخته ایم که از نظر می گذرانید.

انتخاب و چیدمان صحیح بازیگران یکی از نکات مهمی است که در درخشش و گیرایی یک اثر نمایشی تاثیرگذار است. بدیهی است که با این تعریف کارگردانان و تهیه کنندگان در سینما، تلویزیون و شبکه های نمایش خانگی برای جذب مخاطب بیشتر، به سراغ این عامل یاری دهنده ی فروش می روند که او هم در مقابل دستمزد کلانی را دریافت می کند. این گزاره که ارتباط دوسویه دارد و تولیدات هنری را در یکسو و هنرمند را در سویی دیگر قرار می دهد شاید یکی از دلایلی است که موجب شده این روزها دستمزد بازیگران چیزی بین (200 تا 400) درصد افزایش پیدا کند. عدد و رقم عجیب و غریبی که ما طی بررسی های میدانی و گفت وگو با کارگردان ها و تهیه کنندها به آن رسیده ایم. به همین بهانه برنا طی گزارشی مفصل صحت و سقم و دلایل این موضوع را بررسی می کند که از نظر می گذرانید.

علیرضا سبط احمدی تهیه کننده سینما و تلویزیون در خصوص افزایش (200 تا 400) درصدی دستمزد بازیگران (ستاره و معمولی) می گوید: در جامعه ای زندگی می کنیم که خرج زندگی برای همه گران شده است. بازیگران به دلیل اینکه ویترین یک اثر هستند و می توانند مخاطب را به گیشه بکشانند دستمزدهای بالاتری دریافت می کنند. البته این دستمزدهای بالا صرفا برای تعداد معدودی از بازیگران که در کم و کیف فروش تاثیرگذارند مصداق دارد.

او ادامه داد: از نگاه من دلیل این امر سیاست های اشتباه و پول های بی حساب و کتابی است که وارد چرخه ی تولید می شوند. این پول های بادآورده بدون هیچ چشمداشتی به برخی بازیگران پرداخت می شود و بی خود و بی جهت قراداد یک هنرپیشه را بالا برده و روی همان عدد ثابت نگه می دارند.

تهیه کننده «زمانی برای دوست داشتن» عنوان کرد: ما این اواخر فیلم های سینمایی یا سریال هایی در شبکه نمایش خانگی داشته ایم که حدود بیست_سی میلیارد تومان برای ساخت آن هزینه کرده اند اما آیا نصف سرمایه ای که برای ساخت این آثار هزینه شده برمی گردد؟ جواب کاملا واضح است. پس چرا این آثار را می سازند؟ چرا وقتی یک پروژه تمام نشده سراغ پروژه ی بعدی می روند؟ این پول ها از کجا آمده اند. کسی که پولش را با حساب و کتاب در آورده باشد به همین راحتی روی آن کبریت نمی کشد. بنابراین پول بادآورده، دستمزد بادآورده هم می دهد.

این تهیه کننده در پاسخ به این پرسش که چرا این افزایش دستمزد به دیگر عوامل تعلق نمی گیرد توضیح داد: عوامل پشت صحنه به راحتی می توانند جایگزین شوند به همین دلیل دستمزد بسیاری نمی گیرند اما وجود بازیگران چهره و مطرح در یک اثر هنری به منزله ی یک ویترین خوب برای فیلم محسوب می شود. بنابراین فیلمسازان و تهیه کنندگان سعی می کنند چیدمان ویترینشان خوب باشد که طبیعتا این ویترین خوب برایشان گران تمام می شود.

او ادامه داد: البته تفاوت دستمزد بازیگران در همه جای دنیا وجود دارد اما به دلیل اختلاف طبقاتی و عدم توزیع ثروت در جامعه ی ما این امر نمود بیشتری دارد.

تهیه کننده سریال «خوب، بد، زشت» در خصوص میزان هزینه برای ساخت تولیدات سینمایی و تلویزیونی بیان کرد: دستمزد تمام عوامل فیلم یک طرف، دستمزد دو سه بازیگر اصلی فیلم یک طرف دیگر قرار می گیرد. می دانیم که برای ساخت یک اثر سینمایی حداقل حدود ۱۰_۱۲ میلیارد سرمایه لازم است اما آیا سینمای ما گنجایش فروش عددی چند برابر این را دارد؟ اگر کمی اندیشه داشته باشیم همه چیز کاملا مشخص است . عده ای با دو عکس یادگاری راضی می شوند یک صفر جلوی درآمد بازیگران بگذارند و این حاتم بخشی ها کار ما را سخت تر می کند چرا که آن بازیگر دیگر راضی نمی شود با پول کم در کار ما نقش آفرینی کند.

احمد زالی: برآوردهایی که برای ساخت آثار تلویزیونی می شود اغلب غیر واقعی است

در گزارشی به تجزیه و تحلیل دستمزدهای بازیگران به عنوان عامل اصلی در دیده شدن یک اثر نمایشی و نقش مهم و بسزایی که دارند پرداخته ایم که از نظر می گذرانید.

انتخاب و چیدمان صحیح بازیگران یکی از نکات مهمی است که در درخشش و گیرایی یک اثر نمایشی تاثیرگذار است. بدیهی است که با این تعریف کارگردانان و تهیه کنندگان در سینما، تلویزیون و شبکه های نمایش خانگی برای جذب مخاطب بیشتر،به سراغ این عامل یاری دهنده ی فروش می روند که او هم در مقابل دستمزد کلانی را دریافت می کند. این گزاره که ارتباط دوسویه دارد و تولیدات هنری را در یکسو و هنرمند را در سویی دیگر قرار می دهد شاید یکی از دلایلی است که موجب شده این روزها دستمزد بازیگران چیزی بین (200 تا 400) درصد افزایش پیدا کند. عدد و رقم عجیب و غریبی که ما طی بررسی های میدانی و گفت وگو با کارگردان ها و تهیه کنندها به آن رسیده ایم. به همین بهانه برنا طی گزارشی مفصل صحت و سقم و دلایل این موضوع را بررسی می کند که از نظر می گذرانید.

احمد زالی تهیه کننده سینما و تلویزیون در خصوص افزایش (200 تا 400) درصدی دستمزد بازیگران (ستاره و معمولی) می گوید: این قضیه واقعیت دارد حتی در شبکه های نمایش خانگی اعداد و ارقام بسیار بالاتر از این حرف هاست.

او ادامه می دهد: البته نباید یک بعدی به قضیه نگاه کرد. در سینما و شبکه های نمایش خانگی اوضاع متفاوت است. از آنجایی که میزان فروش یک اثر را مخاطب مشخص می کند پس دستمزد بازیگر بر مبنای میزان فروش پرداخت می شود که هیچ ایرادی ندارد. این قضیه در سینمای تجاری دنیا امر بسیار عادی محسوب می شود. یعنی اگر بازیگر بیشتر بفروشد دستمزدش بیشتر می شود و اگر کمتر بفروشد دستمزد کمتری را در یافت می کند.

این تهیه کننده در پاسخ به این پرسش که چرا این افزایش دستمزد به دیگر عوامل نرسیده است توضیح داد: اتفاقا دستمزد تمام عوامل در رسانه ملی و سینما بسیار بالا رفته است. از نویسنده گرفته تا بچه های فیلمبردار، چهره پرداز و سایر عواملی که پشت دوربین کار می کنند دریافتی شان افزایش قابل توجهی داشته است که این موضوع بر هیچ کس پوشیده نیست.

تهیه کننده سریال «خوشنام» در خصوص میزان هزینه برای ساخت تولیدات تلویزیونی بیان کرد: تمام برآوردهایی که برای ساخت آثار تلویزیونی می شود اغلب غیر واقعی است و با هزینه های موجود منطبق نیست. به هر حال تلویزیون رسانه ای است که بودجه ی محدودی دارد بنابراین نمی توان دستمزد بازیگر را مانند سایر رسانه ها پرداخت کرد. دستمزد بازیگر مانند سایر عوامل درصدی از مقدار قرداد بسته شده است.

زالی با اشاره به تفاوت دستمزد اهالی هنر و تاثیرگذاری این مسئله در کیفیت آثار هنری عنوان کرد: دستمزدی که به بازیگران رسانه ملی پرداخت می شود دستمزدی نیست که به بازیگران شبکه های نمایش خانگی و پلتفرم ها پرداخت می شود. طبیعتا این امر ارتباط مستقیمی با کیفیت اثر دارد. به طبع عوامل متخصص تر و حرفه ای تر به واسطه ی پرداخت پول بیشتر جذب شبکه های نمایش خانگی می شوند و ما مجبوریم از عوامل دست دو یا دسته سه برای تولیدات تلویزیون استفاده کنیم.

امیر سمواتی: دستمزد برخی از بازیگران زیر میزی پرداخت می شود

امیر سمواتی: دستمزد برخی از بازیگران زیر میزی پرداخت  می شود/ خانه  سینما کاملا رها شده و منفعل عمل می کند

در گزارشی به تجزیه و تحلیل دستمزدهای بازیگران به عنوان عامل اصلی در دیده شدن یک اثر نمایشی و نقش مهم و بسزایی که دارند پرداخته ایم که از نظر می گذرانید.

انتخاب و چیدمان صحیح بازیگران یکی از نکات مهمی است که در درخشش و گیرایی یک اثر نمایشی تاثیرگذار است. بدیهی است که با این تعریف کارگردانان و تهیه کنندگان در سینما، تلویزیون و شبکه های نمایش خانگی برای جذب مخاطب بیشتر، به سراغ این عامل یاری دهنده ی فروش می روند که او هم در مقابل دستمزد کلانی را دریافت می کند. این گزاره که ارتباط دوسویه دارد و تولیدات هنری را در یکسو و هنرمند را در سویی دیگر قرار می دهد شاید یکی از دلایلی است که موجب شده این روزها دستمزد بازیگران چیزی بین (200 تا 400) درصد افزایش پیدا کند. عدد و رقم عجیب و غریبی که ما طی بررسی های میدانی و گفت وگو با کارگردان ها و تهیه کنندها به آن رسیده ایم. به همین بهانه برنا طی گزارشی مفصل صحت و سقم و دلایل این موضوع را بررسی می کند که از نظر می گذرانید.

امیر سمواتی تهیه کننده فیلم های سینمایی «دربند»، «ساکن طبقه وسط»، «کوچه ملی» در خصوص افزایش (200 تا 400) درصدی دستمزد بازیگران (ستاره و معمولی)می گوید: این قضیه حقیقت دارد. علاوه بر دستمزد بالای برخی از بازیگران، هزینه های دیگری مانند: حمل و نقل، پذیرایی، اسکان و... به فیلمسازها تحمیل می شود که همه ی این هزینه ها ساخت یک اثر سینمایی را دشوارتر از پیش کرده است.

او با اشاره به این اعداد و ارقام ادامه داد: عده ای از بازیگران می گویند این اعداد و ارقام حق ماست چرا که برنج، گوشت و... گران شده است. من با افاضه فضل های این دسته از بازیگران که گوش فلک را کر کرده است کاری ندارم. معتقدم که مشکل اصلی بین خانه سینما و وزارت ارشاد است. خانه سینما در خصوص تمام مسائل کاملا رها شده و منفعل عمل می کند. حالا این انفعال از کجا نشات می گیرد مشخص نیست. در مقابل وزارت ارشاد هم بسیار عجولانه برخورد می کند و بخشنامه هایی می دهد که عطف به ماسبق نمی شود. برای مثال فیلمسازی ۲ سال پیش برای فیلمی پروانه ساخت گرفته است حالا امروز برای ۲ سال پیش محکوم می شود. متاسفانه این موضوع در خصوص ممنوع الکاری برخی از بازیگران هم صادق است.

تهیه کننده فیلم سینمایی « کافه ترانزیت» در پاسخ به این پرسش که چرا این افزایش دستمزد به دیگر عوامل تعلق نمی گیرد توضیح داد: این افزایش دستمزد فقط شامل بازیگران نیست. ما سه پارامتر اصلی داریم. خانه سینما، وزارت ارشاد و سینماها. سینمادارها به عنوان سرگروه موظفند آثاری که ساخته می شود را عرضه کنند، خانه سینما وظیفه اش کنترل اصناف و در مقابل وزارت ارشاد وظیفه اش نظارت قوانین است. اما هیچ کدام از این نهادها وظایف خودشان را به درستی انجام نمی دهند. برای مثال اگر شما بهترین فیلم را هم بسازید اما بازیگر چهره نداشته باشید سینما فیلم شما را اکران نمی کند. این کنترل از عمق باید اتفاق بیفتد تا این وارفتگی که امروز در خصوص آن صحبت می کنیم از بین برود. چرا وقتی فیلمی در اکران عمومی موفق عمل نمی کند و فروش خوبی ندارد مجدد به بازیگران همان فیلم ها عدد و رقم های بالا داده می شود؟ ما که عطش فیلمسازی نداریم. تا زمانی که این سه پارامتر با هم هماهنگ نباشند ما مشکلات بسیاری خواهیم داشت.

سمواتی با اشاره به تفاوت دستمزد اهالی هنر و تاثیرگذاری این مسئله در کیفیت آثار هنری گفت: برخی از بازیگران با انصاف هستند و به هر قیمتی به دنبال پول های کلان نمی گردند. در مقابل عده ای هم می گویند پای قرارداد انقدر بنویسید اما بقیه اش را زیر میزی پرداخت کنید. همین مسائل موجب می شود که کیفیت تولیدات سینمایی پایین بیاید و این باعث ساخت فیلم های لاغری می شود که مخاطب دوست ندارد. چرا که بخشی از شکوه و عظمت سینما به حضور سوپراستارها برمی گردد.

او با اشاره به قوانین جدید برای دریافت مجوز موسیقی متن و تیتراژ فیلم ها توضیح داد: این روزها برای دریافت مجوز موسیقی فیلم ها با مشکل بزرگی مواجه شده ایم. وزارت ارشاد می گوید هر شخصی می خواهد پروانه ی نمایش بگیرد باید از شورای موسیقی اجازه بگیرد. اگر قانون به این شکل است چرا روز اولی که پروانه ساخت می دادید این موضوع را مطرح نکردید؟ حالا بعد از ۲ سال این قضیه را می گویید؟ این عدم انسجام بین وزارت ارشاد و خانه سینما مشکلات زیادی را برای همه ی ما به بار آورده است.

این تهیه کننده با اشاره به وظایف خانه سینما و عدم کنترلش در صنوف مختلف عنوان کرد: همه ی این مشکلات بر گردن خانه سینماست، چرا که هیچ چیز را کنترل نمی کند. ما جامعه صنفی تهیه کنندگان سینمای ایران را داریم اما در این صنف یکی قانون می زند، یکی تنبک و دیگری گیتار. کسانی هم که به عنوان شورای عالی آن بالا نشسته اند بده بستان دارند و بر اساس مراوده های اشکال داری پیش می روند که این کار وضعیت سینما را بر هم می ریزد. بارها شاهد این بوده ایم که با یک تلفن پروانه ی ساخت یک فیلم را داده اند.

او ادامه داد: من به عنوان «امیر سمواتی» نمی توانم هم فیلم بسازم، هم پخش کنم، هم عضو شورای صنفی نمایش و هم شورای عالی باشم. این کارها به جز انحصار و رانت چه معنایی می تواند داشته باشد؟

سمواتی در خصوص توقیف فیلم « برادران لیلا» اظهار داشت: اگر وزارت ارشاد از قبل ابلاغ کرده بود که فیلم بدون پروانه نمایش نباید در جشنواره های خارجی حضور داشته باشد و تهیه کننده این کار را با وجود اطلاع قبلی انجام داده باشد حق با وزارت ارشاد است، اما اگر غیر این است حق با تهیه کننده و کارگردان فیلم «برادران لیلا» است. آیین نامه ها و قوانین جدید باید ضمیمه شوند تا فیلم ها با این مسائل مواجه نشوند.

تهیه کننده فیلم سینمایی «دربند» در پایان عنوان کرد: از وقتی که «محمد خزاعی» آمده شرایط خیلی بهتر شده است. همه ی ما شاهد تلاش ایشان برای بهبود اوضاع هستیم اما متاسفانه این تلاش آنچنان که باید و شاید کارساز نبوده است. برای مثال بنیاد فارابی را در نظر بگیرید هیچ تفاوتی با قبل از دوران آقای خزاعی نکرده است. همچنان همان افراد سر همان صندلی ها نشسته اند. باید یک تفاوت ماهوی بین دولت آقای رئیسی با آقای روحانی باشد که متاسفانه نیست. وقتی بدنه همان است چیزی دگرگون نمی شود. من معتقدم این فضا تا از قدرت یکسری اشخاص خارج نشود تغییری نخواهد کرد.

منبع : خبرآنلاین

اخبار گوناگون در برخط