چطور از آبله میمونی در امان بمانیم؟

چطور از آبله میمونی در امان بمانیم؟

۲۶ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۸:۴۹ زمان مطالعه : 3 دقیقه
سرویس مجله - شیوع فعلی گسترده آبله میمونی در حدود ۹۰ کشور جهان که فراتر از شیوع بوم‌گیر معمول آن در چند کشور آفریقای غربی و مرکزی است، باعث نگرانی درباره انتقال ویروس بیماری و پرسش درباره چگونگی حفاظت در برابر آن شده است.

به گزارش سرویس مجله برخط نیوز به نقل از همشهری - پژوهشگران می گویند در حالی که شیوع بیماری همچنان ادامه دارد، به طور همزمان دانسته های بیشتری درباره چگونگی انتشار ویروس به دست می آید ، بنابراین هر فردی باید با دقت خطر بالقوه قرارگیری در معرض آبله میمونی را برای خودش در نظر بگیرد.

رفتارهای افراد را از لحاظ میزان خطرآفرینی برای انتقال ویروس آبله میمونی یکسان نیستند و می توان آنها را به چند رده تقسیم کرد.

در حال حاضر با توجه به اینکه اغلب موارد شناسایی شده آبله میمونی در جهان مربوط به مردان دارای آمیزش جنسی با مردان (MSM) بوده است که بسیاری از آنها دارای شرکای جنسی متعدد و ناشناس بوده اند، به نظر می رسد که انتقال ویروس بیماری در این افراد از طریق مواجهه جنسی رخ داده است. بنابراین مواجهه جنسی با فرد دارای عفونت آبله میمونی در رده اول از لحاظ خطرأفرینی برای انتقال بیماری قرار می گیرد و  رعایت بهداشت و پرهیز جنسی می تواند خطر قرار گرفتن در معرض ویروس از این طریق را به حداقل برساند.

تماس طولانی مدت پوست به پوست از جمله در آغوش گرفتن و بوسیدن فردی که دارای عفونت است، نیز یک رفتار بسیار خطرآفرین از لحاظ انتقال ویروس آبله میمونی است.

در رده دوم رفتارهایی قرار می گیرند که خطر انتقال بیماری را افزایش می دهند، اما نه به شدت رفتارهای رده اول. زندگی کردن در یک خانه با شخصی که دارای عفونت است، خطر انتقال را افزایش می دهد. این امر به خصوص به این خاطر است که در چنین وضعیتی امکان تماس فرد با حوله ها، ملحفه ها و رواندازهای فرد دارای عفونت افزایش می یابد. شریک شدن در غذا یا دست دادن با فردی که دچار عفونت است هم ممکن است خطرناک باشد.

در رده سوم رفتارهای با خطرآفرینی کمتر قرار می گیرند مانند صحبت کردن با فردی دارای عفونت برای مدت طولانی که به علت تماس طولانی مدت چهره به چهره تا حدی خطرناک است. علت خطرناک بودن هم در چنین مواردی این است که قطرک های بزرگ تنفسی منتشرشده بوسیله افراد بیمار در محیط یک راه احتمالی دیگر انتقال ویروس هستند.

حضور در تجمع های پرازدحام وفشرده که فاصله گیری اجتماعی در آنها امکان پذیر نیست، ممکن است در صورتی که فرد در تماس با پوست غیرپوشیده دارای دانه یا ضایعه پوستی بیمار آبله میمونی قرار گیرد، باعث انتقال ویروس شود. بنابراین، در صورت حضور در چنین تجمع هایی باید از لباس های کاملا پوشیده استفاده کنید تا تماس پوست به پوست به حداقل برسد.

بالاخره در رده چهارم رفتارهایی هستند که بعید است تاثیری در انتقال ویروس آبله میمونی داشته باشند، مثلا عبور پیاده از جلوی کسی آبله میمونی دارد.

انتقال ویروس آبله میمونی از طریق آب در استخر شنا یا وان هم نامحتمل است. البته در چنین محل هایی افراد لباس کامل ندارند و ممکن است در تماس فیزیکی مستقیم با حوله ها یا سایر افراد قرار گیرند بنابراین باید همیشه مراقب اطرافتان باشید

همچنین به طور کلی استفاده از مکان های عمومی که ممکن است در آنها سطوح سخت را لمس کنید مثلا ایستگاه های مترو، سالن های ورزشی یا توالت های عمومی خطر چندانی از لحاظ انتقال ویروس ندارد. اما حتی در این موارد نیز شستن مکرر دست ها با آب و صابون یا استفاده از مواد ضدعفونی کننده بروی سطوحی که زیاد لمس می شوند، فکر خوبی است.

منبع : همشهری آنلاین

اخبار گوناگون در برخط